Από πού έρχονται τα αγαθά (?): τα παράγουμε.

Παραγωγή λοιπόν είναι η δημιουργία αγαθών και η αύξηση της χρησιμότητας αυτών στην ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών.

Η ανάγκη (αγαθά) σημαίνει χρήμα (?). 

Δεν σήμαινε, ούτε σημαίνει, αφού: Κάποτε το χρήμα αντιπροσώπευε την αξία, τώρα το χρήμα αντιπροσωπεύει το χρέος

Μα τι είναι οικονομία?

Το σύνολο των λογικών και συστηματικών ενεργειών των ανθρώπων, για: να βρουν αγαθά  να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Μα-μήπως αυτό που σήμερα λέμε ανάγκες, δεν είναι ουσιαστικές ούτε κατ' ουσία πραγματικές?

Για να υπάρχει «ανάπτυξη» όπως σήμερα την εννοούμε (δηλαδή ανάπτυξη του χρέους) μεταξύ των άλλων καταναλωτικών αγαθών, τείνει να δημιουργηθεί μια "οικολογική-υπεραγορά" με πράγματα που καθορίζουν νέες "ανάγκες" οι οποίες όμως ελέγχονται για την  πραγματική τους χρησιμότητα.

Αλλά όσον αφορά την κάλυψη των αναγκών του ανθρώπου από τη φύση, ο τρόπος της ευρύτερης διαχείρισής της (πρώτων υλών, απορριμάτων κ.α.) στα πλαίσια της Αυτοκρατορίας της Αγοράς, γίνεται στα πλαίσια της εξυπηρέτησης πολύ-πρόσκαιρων αναγκών βελτιστοποίησης της ποιότητας της καθημερινής διαβίωσης, κυρίως όμως της μεγιστοποίησης του κέρδους που προκύπτει από την διαχείριση αυτή.

Αυτό συνέβη από την αρχή της κυριαρχίας της Αγοράς στα πλαίσια των δυτικών μεγα-πόλεων.

Ένα καλό παράδειγμα περιγράφεται από τον Β. Ουγκώ που, επωφελούμενος της περιγραφής των υπονόμων του Παρισιού, λέει ότι το1832 το Παρίσι ρίχνει στη θάλασσα κάθε χρόνο μέσα από τους υπονόμους το ισοδύναμο πεντακοσίων εκατομμυρίων χρυσών φράγκων.

Και αντιπαραθέτει τους υπονόμους του Παρισιού με την-τότε συμπεριφορά των Κινέζων χωρικών, οι οποίοι λίπαιναν την γη με τα ίδια τους τα περιττώματα και για αυτό λέει πως: «η γη της Κίνας είναι σήμερα (τότε) τόσο γόνιμη όσο την πρώτη ημέρα της δημιουργίας».

Με άλλα λόγια ο Ουγκώ διαπίστωνε (τότε) ότι οι παραδοσιακές οικονομίες ήταν οικονομίες ανακύκλωσης και εξοικονόμησης πόρων, ενώ οι σύγχρονες οικονομίες θεμελίωσαν την αρχή τους ως οικονομίες σπατάλης. 

Άρα το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε το πράσινο προϊόν που θα καταναλώσουμε αλλά να επανα-φέρουμε την δομή στην αειφόρο ισορροπία, επανα-προσδιορίζοντας την οικολογία και ότι αυτό σημαίνει, επάνω στην οικονομική σκέψη.

 

Υ.Γ.

Εμείς (οι Οβελίξ), οι Αγορές και τα λεφτά  

Σχετικοί σύνδεσμοι

Μια άλλη οικονομία είναι εφικτή: Καταλονία και αργό χρήμα του Παύλου Νεράντζη

Ανταλλακτική οικονομία: Πάνω απ' τα κέρδη ο άνθρωπος, του Ανδρέα Ρουμελιώτη, από την Ελευθεροτυπία της 28.3.2011

Νόμισμα από τον τόπο σου..., του Ανδρέα Ρουμελιώτη, από την Ελευθεροτυπία της 29.3.2011

TEOTWAYKI η επιστροφή και παλαιότερη σχετική ανάρτησηTEOTWAYKI από το ιστολόγιο Techie Chan

Ούτε δραχμή, ούτε ευρώ, επιστροφή στον οβολό! της Βάλιας Μπαζού από το "ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΟΝΤΙΚΙ" της 08.07.2011 

«Τρίτος κόσμος» παντού, από το ΠΟΝΤΙΚΙ της 29 Ιουλίου 2011

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ. Οι μικρές και οικογενειακές μονάδες και ο ρόλος τους στις νέες συνθήκες, του Α. Δοξιάδη ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ - Τεύχος 02/10/2010

 

MONEY AS DEBT

Βλ. σχετικά: www.moneyasdebt.net/

Φόρος Τιμής στην Καταλονία ΙΙ by iliosporoi_net